Up to You

Pergaulan. Orang. Manusia. Jiwa. Raga. Hati. Akal. Rasa. Emosi. Perasaan. Saling berkaitan. Kita wat dosa dengan Allah, mintak ampun, Allah ampun. Tapi wat salah dengan manusia, mintak ampun, tak semestinya orang nak ampun. For me, pergaulan dengan manusia sangatlah subjektif, tak ada satu teori yg tepat, how to react. Pengalaman saja yang boleh membantu.
Dalam pergaulan, kita seringkali kecewa, andaikata kita mempunyai sifat – inginkan balasan dan sering memberi harapan. Harap tu, harap ni dari orang. Jawapannnya kecewa. Pikir balik, betul tak?
Kadang- kadang, kita rasa kesian, bila tgok manusia yg terlampau menagih balasan dan simpati manusia. It hurts, memang. Sebab tu Allah suruh wat apa-apa pun kena ikhlas, hanya keranaNya.
Dalam pergaulan, kena bijak. Memberi, apa yang diminta. Bukan memberi apa yang kita nak beri saja. Look at people around us. Pelbagai corak dan ragamnya. N observing people can help us untuk memberi, apa yg dipinta.
Ada orang yg independent, ada orang yg suka orang bagi perhatian kat dia, ada orang yang rimas, kalau orang caring sangat kat dia, ada orang yang suka, orang tolong dia, ada orang yg rasa diri dia tak guna, bila orang byk tlon dia. Setiap orang, ada satisfaction and key motivation dia.
Example, mungkin kita suka, orang bagi perhatian kat kita, caring kat kita, so , kita pun akan expect orang suka kalau kita wat camtuh jugak kat orang. Tapi camna plak pandangan orang. Si A, memang caring kat si B, buat tuh, buat ni, then biasala, A akan expect B untuk hargai dia. Tapi sebenaqnya B rimas, n rasa cam dia dikongkong, cam tak de freedom sendiri, wat ni nak ty, wat tu nak ty, tak bagi tau menda ni takleh, n blablabla lagik laa.....Then, A tak puas hati..apa lagik yang aku tak buat? Suma dah buat, tapi tak reti2 jugak si B ni nak hargai. Last2 A dah penat. And mungkin, dia akan jumpa 2 -3 orang yang macam B jugak, n lastly, A akan rasa, dia asek berdepan dengan orang dan masalah yang sama. Lastly, A give up. Dan dia akan ada satu pandangan yg serong sikit, dan akan takut untuk caring lagik, walaupun, dia berdepan dengan si C yang suka orang caring kat dia.
Its like, susu tuh memang makanan kucing, sedap kucing tuh minum susu, sedap hingga menjilat piring. Sedapla, kalau kucing yg dapat susu. Tapi kalau kita bagi susu kat ayam. Camne? Ayam mana minum susu, dier makan cacing. Kucing kata – eh susu sedap la. Tapi bagi ayam, jangan la kata minum, pandang pun tanak. Cacing mungkin geli, tapi itula makanan si ayam. Camtuh je la.
Kita yg salah bagi, jangan kata orang tak hargai. Tapi wat apa-apa pun, jangan didasari niat lain. Allah no satu. Jangan ada niat lain yg lebih dari tuh. Tanggungjwab, untuk berbuat baik sesama manusia. Kalau kita banyak baca buku motivasi, selalu disebut, buat baik dibalas baik, namun ada ketika, kita still akan jumpa, memang dah bagi ayam tu makan cacing, cacing yg first class lagik, tapi, still orang tak akan hargai. Janganla wat apa-apa sebab nak kan balasan. Rugi ja, kalau nak balasan, mungkin akan dapat. Tapi lebih baik, kita dapat balasan baik dari Allah, dari balasan manusia yg kita harap sangat. Takda maknanya. Mungkin Allah nak menguji, iklas ke kita, dalam melaksanakan sesuatu, kat situ la kita nak test diri, yang kita ni ikhlas atau tidak. Kalau kita salu rasa sakit hati sebab orang lain, itu mungkin satu tanda yg kita ni tak iklas dalam melaksanakan tanggungjawab sebagai seorang manusia. Tapi kalau kita bleh cool n tenang, dan pandang hikmahnya, itu mungkin tanda kita redha dan iklas dalam menunaikan sesuatu.
Kalau pun kita mendetect yg kita ni mungkin tak iklas, tapi betulkan semula jalan tuh, belajarla dari pengalaman, bila kita taknak belajar, tu la sebab menda yg sama jadi kat kita berkali2..its like cam kita tak lulus paper programming level 1 kat U, so kita kene repeat lagik, taknak belajar, repeat la lagi paper tuh, sampai pass. Sebab selagi mana tak pass, agak mustahil untuk kita ambik paper programming level 2 nanti. Klau jump terus, memang sah ar lingkup paper level 2. Jangan Kau uji aku dengan sesuatu Ya Allah, yang tak mampu aku laluinya..Iklaskan kami, dalam menunaikan ibadat dan tanggungjawab padaMu.
Dalam pergaulan, kita seringkali kecewa, andaikata kita mempunyai sifat – inginkan balasan dan sering memberi harapan. Harap tu, harap ni dari orang. Jawapannnya kecewa. Pikir balik, betul tak?
Kadang- kadang, kita rasa kesian, bila tgok manusia yg terlampau menagih balasan dan simpati manusia. It hurts, memang. Sebab tu Allah suruh wat apa-apa pun kena ikhlas, hanya keranaNya.
Dalam pergaulan, kena bijak. Memberi, apa yang diminta. Bukan memberi apa yang kita nak beri saja. Look at people around us. Pelbagai corak dan ragamnya. N observing people can help us untuk memberi, apa yg dipinta.
Ada orang yg independent, ada orang yg suka orang bagi perhatian kat dia, ada orang yang rimas, kalau orang caring sangat kat dia, ada orang yang suka, orang tolong dia, ada orang yg rasa diri dia tak guna, bila orang byk tlon dia. Setiap orang, ada satisfaction and key motivation dia.
Example, mungkin kita suka, orang bagi perhatian kat kita, caring kat kita, so , kita pun akan expect orang suka kalau kita wat camtuh jugak kat orang. Tapi camna plak pandangan orang. Si A, memang caring kat si B, buat tuh, buat ni, then biasala, A akan expect B untuk hargai dia. Tapi sebenaqnya B rimas, n rasa cam dia dikongkong, cam tak de freedom sendiri, wat ni nak ty, wat tu nak ty, tak bagi tau menda ni takleh, n blablabla lagik laa.....Then, A tak puas hati..apa lagik yang aku tak buat? Suma dah buat, tapi tak reti2 jugak si B ni nak hargai. Last2 A dah penat. And mungkin, dia akan jumpa 2 -3 orang yang macam B jugak, n lastly, A akan rasa, dia asek berdepan dengan orang dan masalah yang sama. Lastly, A give up. Dan dia akan ada satu pandangan yg serong sikit, dan akan takut untuk caring lagik, walaupun, dia berdepan dengan si C yang suka orang caring kat dia.
Its like, susu tuh memang makanan kucing, sedap kucing tuh minum susu, sedap hingga menjilat piring. Sedapla, kalau kucing yg dapat susu. Tapi kalau kita bagi susu kat ayam. Camne? Ayam mana minum susu, dier makan cacing. Kucing kata – eh susu sedap la. Tapi bagi ayam, jangan la kata minum, pandang pun tanak. Cacing mungkin geli, tapi itula makanan si ayam. Camtuh je la.
Kita yg salah bagi, jangan kata orang tak hargai. Tapi wat apa-apa pun, jangan didasari niat lain. Allah no satu. Jangan ada niat lain yg lebih dari tuh. Tanggungjwab, untuk berbuat baik sesama manusia. Kalau kita banyak baca buku motivasi, selalu disebut, buat baik dibalas baik, namun ada ketika, kita still akan jumpa, memang dah bagi ayam tu makan cacing, cacing yg first class lagik, tapi, still orang tak akan hargai. Janganla wat apa-apa sebab nak kan balasan. Rugi ja, kalau nak balasan, mungkin akan dapat. Tapi lebih baik, kita dapat balasan baik dari Allah, dari balasan manusia yg kita harap sangat. Takda maknanya. Mungkin Allah nak menguji, iklas ke kita, dalam melaksanakan sesuatu, kat situ la kita nak test diri, yang kita ni ikhlas atau tidak. Kalau kita salu rasa sakit hati sebab orang lain, itu mungkin satu tanda yg kita ni tak iklas dalam melaksanakan tanggungjawab sebagai seorang manusia. Tapi kalau kita bleh cool n tenang, dan pandang hikmahnya, itu mungkin tanda kita redha dan iklas dalam menunaikan sesuatu.
Kalau pun kita mendetect yg kita ni mungkin tak iklas, tapi betulkan semula jalan tuh, belajarla dari pengalaman, bila kita taknak belajar, tu la sebab menda yg sama jadi kat kita berkali2..its like cam kita tak lulus paper programming level 1 kat U, so kita kene repeat lagik, taknak belajar, repeat la lagi paper tuh, sampai pass. Sebab selagi mana tak pass, agak mustahil untuk kita ambik paper programming level 2 nanti. Klau jump terus, memang sah ar lingkup paper level 2. Jangan Kau uji aku dengan sesuatu Ya Allah, yang tak mampu aku laluinya..Iklaskan kami, dalam menunaikan ibadat dan tanggungjawab padaMu.

2 Comments:
HUHU awat cek tak balas sms aaa...hehe kakak ni jgn konpius..
haha..tau pun bagitau nama sapa..ni kuaq anonymous ingat org leh detect ka..hehehehe..ada kelas la tadik makcikkkkkk/..
Post a Comment
<< Home